اثبات خدا توسط پروفسور پلانگ ، کاشف تئوری کوانتوم

حقیقت دین چیست؟

برای درک این منظور باید دو نکته را مورد توجه قرار داد:

نکته ی اول ، « فهم حقیقت ِ دین » ،

و نکته ی دوم ، « شناسائی حقایق مسلم علمی » است.

حقیقت دین : دین ارتباط بشر با خداست،

که بر پایه ی ترس از نیروی ماوراء الطبیعه - که بر روح بشری احاطه دارد و سرنوشت او را در دست دارد - استوار شده است .

هدف نهائی ِ مومنین ِ به دین ، این است که : زندگی خویش را با این نیروی ماوراء الطبیعه مطابقت بدهند، تا بدین ترتیب از خطرات احتمالی محفوظ بمانند، و آرامش وجدان داشته باشند.

تا این حد دین ، در اعماق قلب هر یک از افراد بشری موجود است. ولی چون دین یک مسئله ی عمومی است، لذا باید به صورتی بیان گردد که برای افراد یک قبیله ، یک ملت ، یک نژاد و بالاخره تمام مردم دنیاد قابل درک و فهم باشد. یعنی « اصول دین » باید دارای یک صورت خارجی مشخصی باشد .

برخی از ادیان ، خداوند را بصورت یک شخصیت شبیه انسان مجسم کرده اند، و برای پرستش و خدمت به او ، عبادات و علامات و مظاهر مخصوصی در نظر گرفته اند. این علامت ها و عبادت ها و شعائر ، « درخور فهم بشری » می باشد، و مستقیما در افراد بشر تاثیر گذار است، و وجود خداوند را در نظر آنان « مجسم » می کند.

به این ترتیب پرستش خداوند به وسیله ی انجام این عبادات و تقید و تعهد به این شعائر عملی می شود. و به مرور ایام و به علت تکرار و تمرین ، اهمیت این عبادات و شعائر بالا می گیرد ، و بشر به آنها عادت می کند ، و « تقدس خداوند » جای خود را به تقدس این « علامت و شعائر ِ قابل فهم و لمس » می دهد.

ولی این علامات و شعائر به هیچ وجه اصول دین نیستند! مثلا ملائکه ی بالدار در دیانت ، علامت ِ فرستاده و خدمتگزار خدا می باشد، امروزه هستند اشخاصی که این موجود فرضی را زیبا نمی دانند و از آن اکراه دارند، ولی این افراد لزومی ندارد تصور کنند که عقاید دینی شان سست شده است،

در ضمن الزامی هم در میان نیست که : افرادی را که از دیدن همین فرشتگان بالدار به یاد خدا می افتند و حالت روحانیتی کسب می کنند را تمسخر کنند و مورد انتقاد قرار دهند .

خداوند حقیقتی است مطلق

ادامه ی سخنرانی دکتر ماکس پلانک : ولی دسته ی مخالف ، همیشه سعی دارند این علامات و شعائر را به جای ِ خود دین معرفی کنند، تا با حمله به آنها ، به اصل دین حمله کرده باشند !

بهترین طریقه ی دفاع در مقابل این گونه حملات ، این است که متدینین قبلا متوجه ی این نکته شوند که : ارزش این علامات و شعائر نسبی است ، نه مطلق . و « اصل دین » از این شعائر و علامات جداست.

روی همین اصل ، ملاحظه می کنیم که در جریان تاریخ ،بعضی از مردم به این فکر افتاده اند که علائم و شعائر دینی را به کلی ازبین ببرند، و دین را به صورت یک « امر مطلق » در آورند . ولی عملا موفقیتی نصیبشان نشده است ، زیرا ارتباط بشر با یکدیگر به وسیله ی علامات است. مگر زبان عبارت از یک رشته علامات قراردادی نیست ؟

هر چند لفظ ، زیبائی و زشتی دارد ، ولی اصل معناست. در ترجمه ی یک مطلب ، الفاظ تغییر می کند ، ولی معانی باقی می ماند .

در ارتش حفاظت پرچم مهمترین وظیفه ی سربازان است ، زیرا پرچم علامت ِ افتخار ارتش است . ولی اگر این پرچم پاره بشود ، یا از بین برود ، وجود و افتخار ارتش از بین نرفته ، بلکه فورا پرچم دیگری تهیه می کنند. احترام به پرچم ، فقط به پاس احترام به ارتش و به ملت است ، نه آنکه منظور ، احترام به یک تکه پارچه باشد.

در دین هم ، وجود علائم و شعائر لازم و غیر قابل اجتناب است ، ولی افسوس که صاحبان دین ، اکثرا این شعائر و علامات را با خود دین اشتباه گرفته اند ! و به همین سبب ، به چه جنگ های بیهوده ای پرداخته اند . چه افراد غیوری که از روی ایمان ، جانشان را در جنگ های مذهبی گذاشته اند ، و علت فقط این بوده که تصور کرده اند : هر کس به شعائر و علامات دینی ِ دیگری احترام بگذارد ، از اصل دین بی خبر و واجب القتل است .

اختلافات مذهبی ، کاملا شبیه اختلاف و نزاع کسانی است که « معنائی واحد » را به « زبان های مختلف » بیان کنند !

و هر یک گمان کنند که دیگران معنای مخالفی را منظور دارند ، و این را بهانه ی اختلاف و نزاع قرار دهند.

در صورتی که متدینین واقعی باید بدانند که اصل دین از این علامات و عبارات جداست. و ممکن است که متدین دیگری نیز باشد که به علامات و شعائر دیگری عادت داشته باشد .

ولی اصل مسلم دین این است که خداوند ازلی و بی نیاز از شناسائی افراد بشری است. یعنی : خداوند حقیقتی است مطلق .

این حقیقت را هرگز نمی توان روی اصول علمی مورد تحقیق قرار داد. و لذا در ادیان به عنوان « اصل » بیان شده است.

حقایق مسلم علمی کدام است ؟

اگر به علم فیزیک که امکان تناقض آن با اعتقادات مذهبی بیشتر از علوم دیگر است توجه کنیم، به این نکته بر می خوریم که تمام قوانین فیزیکی پایه ی تجربی دارند. یعنی نتیجه ی یک رشته « اندازه گیری هائی که توسط بشر انجام گرفته » می باشند .

انسان ها موارد گوناگونی را اندازه گیری کرده اند ، از فاصله ی میان کرات آسمانی تا فاصله ی الکترون ها و سایر اجزاء اتمی . و از نتایج این اندازه گیری ها به تعدادی « اعداد ثابت عمومی » رسیده اند که « پایه ی فیزیک جدید » به شمار می روند.

در این باره جمعی می گویند که لازمه ی اندازه گیری، یک فرد بشری به عنوان « ناظر یا اندازه گیر » است. و لذا نتایج این اندازه گیری و از جمله « اعداد ثابت عمومی ِ فیزیک » ، وجود خارجی ندارد ! بلکه وابستگی به شخص ِ ناظر و زمان و مکان ِ اندازه گیری دارند، و به همین دلیل ، نمی توان برای قوانینی که بر روی این اعداد بنا شده اند ، « وجود خارجی » قائل شد.

این عقیده را « Positivism » پزیتیویسم یا اثبات گرائی می نامند. پزیتیویست ها معتقدند که : علوم طبیعی ، بشری هستند، یعنی نسبت به دید و ابزار اندازه گیری و عقل بشری ممکن است صحیح باشد. زیرا زائیده ی اندازه گیری و منطق بشری است .

پروفسور ماکس پلانک: « قوانین مسلم فیزیک » به ما می گوید که اجزاء مرکب عالم خلقت ، بر حسب تصادف پهلوی یکدیگر قرار نگرفته اند، بلکه طبق یک نقشه ی دقیق و یک نظم کامل به هم پیوسته اند .

هر چند ظاهرا این عقیده ی پزیتیویست ها صحیح به نظر می رسد ؛ اما باید در نظر داشت که نتایج اندازه گیری های فیزیکی به هیچ وجه تابع شخصیت فرد ناظر ، و زمان و مکان اندازه گیری نیست ! و هر کسی در هر زمان و مکان می تواند اندازه گیری های مربوطه را تکرار و به همان نتیجه ی قبلی برسد . و لذا می توان گفت که این اندازه ها و نتایجی که از آنها عاید می شود، وابستگی به افراد بشری نداشته و حقیقی می باشند.

و بشر به وسیله ی اندازه گیری های خویش ، فقط به « کشف » آنها موفق شده است. نکته ی قابل توجه این است که نظریات علمی ای را که به وسیله ی این قبیل اندازه گیری های عمومی تائید نشده باشد، به هیچ وجه نباید جزء قوانین و قوائد علمی به شمار آورد .

این قبیل « نظریات و فرضیه های علمی » را نباید با « اصول علمی » اشتباه کر د . آنچه از « قوانین مسلم فیزیکی » به دست می آید ، این است که اجزاء مرکب عالم خلقت ، بر حسب تصادف پهلوی یکدیگر قرار نگرفته اند، بلکه طبق یک نقشه ی دقیق و یک نظم کامل به هم پیوسته اند .